anniversaire

Jubbe en Sjoukje, Sjoerd en Gerline,
Ton en Maria, Polle en Marleen met Abel.
Familiefeest!

Hoewel de laatsten om 4 uur te bedde,
Toch om 10 uur de famille aan de ontbijttafel.
Feest met zang...

En een Thee anekdote: Maak je kop leeg.
In Zen gaat het volgende verhaal.
Op een bepaald moment gaat een heel erg ontwikkeld man uit het westen op zoek naar een groot zenmeester in het Oosten. De man uit het Westen heeft van alles gestudeerd en wil zijn kennis nu wel eens gaan vervolledigen bij die zenmeester. Hij wil, vast overtuigd als hij is, de waarheid kennen.
Wanneer hij bij de Meester aankomt, nodigt die hem ui om te gaan zitten, en vraagt of hij thee wil. De man is echter zo gehaast om de waarheid te leren kenn dat hij meteen van start gaat en de Meester met vragen bestookt.
Deze giet rustig en onverstoorbaar thee in het kopje vd manuit het Westen. Hij antwoordt niet op de vele vragen die de geleerde man uit het Westen hem stelt. Hij blijft gewoon thee schenken in het kopje tot de man verbaasd opmerkt dat het kopje stilaan overloopt.
Hij houdt abrupt op met vragen stellen en kijkt met open mond van de Meester naar het overlopend kopje. "Wat doe je nu!" roept hij, "het kopje loopt over zie je dat dan niet?"
De Zen meester lacht vriendelijk naar de man en zegt op zijn beurt: "Dat is precies wat er met jou aan de hand is. Jouw kop zit zo vol met allerlei wijsheden dat er geen plaats voor de Waarheid meer over is. Er is geen ruimte meer over voor de Waarheid. Leeg je kop. Ontdoe je van al die kennis en dan zal de Waarheid zich als vanzelf tonen."

Aldus voorgelezen aan de ontbijttafel.
Met dank aan www.neemtijd.nl...

Dan een prachtig ontroerend familielied voor Joep.
De zon breekt zo waar voor 't eerst hier door in de Ardennen.
In groepje op pad, wandelen naar de watervallen van Coo...

27 december

3e Kerstdag, in mijn jeugd nog een feestdag.
De glorie vd Kerstengelen waakt nog over ons.
27 december nu een herinneringsdag.
Omieke blies in Geldrop haar laatste adem uit.
In een lange zucht, het is volbracht, goed geweest.

Wij de kinderen stonden een week om haar heen.
Zagen hoe ze stijf weigerde voesel en drank te nemen.
Good glory die ging doven, overging naar gene zijde...
Haar ziel vliedt in ons, (klein)kinderen voort...

In deze familietijd hangt die familie-engel om ons.
Alsof achter een wolkje onze ouwelui ons toelachen.
Wij vieren weer feest, gepast bescheiden, we zijn er nog.
We danken dagelijks dat we er nog mogen zijn.
En werken as much as can met de Genade mee...
Op advies van ons moeder Omieke!

We vragen de engel van overvloed om zegen.
Met uit de ring hartjes, bloemetjes, sterretjes...

Frank, Katrien & Lex en Raf gearriveerd.
Met hun Parson Russell, Gradje, een stofzuigertje...
Gezellig, hoe meer famille hoe gezelliger...

De Belofte

Kerst. Familietijd. Kaarten, toepen en boerenbridgen.
Met verhitte hoofden strijd om de eer.
Altijd een winnaar, elke spel weer...

Ko de eerste die de dag in en weer te bedde gaat.
Een en al kindenergie, 2 jaar en 18 dagen oud.
Springt, klimt, fietst, danst, beloftevol...

Inmiddels Janneke en Jaap gearriveerd.
Met de Citroënbus uit 1970, romantische toer...

De beeltenis is uit de Taizékerk.
Stelt Ascension, Hemelvaart voort.
Toch iets mysterieus, die bol.
Hara het dragende midden...
Het Licht, De Weg, De Belofte...

Terwijl er volop gekookt wordt, nog een Kerstbonbon:
"Om gelukkig te zijn moet je iets doen waar je gelukkig van wordt".

Kerstboeket

Kerst. Brume 14. Trois Ponts. Ardennes. Belgique.
Marleen heeft met Sara en Pieke Kerstsamen geregeld.
Om met Ko te kunnen genieten en met Mark...
Straks nog met Janneke, Jaap en Sjoerd & Gerline.
Blijken Pieke en Hans en nu Jafeth er al te zijn.
Lijkt straks de hele famille te komen...
Eén hele grote surprise...

Kerst, in la douce France feest voor de famille.
Sylvester, Oud/Nieuw is voor de friends...

In deze tijd sturen we kaarten.
Inmiddels heb ik een 4e serie laten maken.
Door Joop en Aylar, Simple the best in Amsterdam.

De eerste is het boeket door Ietje geplukt.
Bloemen langs de weg, uit de tuin en veld.
Omgeven door engelen, Boeddha en wimpel en etensbel.

Feestelijk boeket, met liefde gemaakt!

Hier zojuist een door Hans en Pieke 5 gangenmaal verorberd.
Alles in 3en, voor, tussen, amuse, soep, hoofd- en nagerecht..

Voor ieder de vraag naar Het Antwoord, levendig groepsgebeuren.
Dat gaat voort met het kaartspel dat alle antwoorden heeft...

In deze tijd hebben we bonbons, prachtig verpakt met teksten.
Vorige week op de mairie in Sailly met père Noël.
Hier na het maal bij de koffie, Kerstsnoepje, voici:
"Wees bereid om een stapje terug te doen om vooruit te komen."

zondag de 18e december

Zondagmorgen, tijd voor de mis.
De ezel staat buiten, een engel hangt hoog in de lucht.
Maria en Jozef zijn in een volgend tafereel beland.

De viering geeft weer alle zitruimte.
Weer eens vooraan het altaar vol in het zicht.
Frère Hervé die ons vorige week antwoordde gaat voor.
Meditatie met wel 200 wensen in mijn zit, hiephiep Adrie!

Mooi hoe de grote hosti, de ouwel geheven wordt...
Hoewel alles wringt wat katholiek heet is dit wel heel sereen!

Een jongen op 2 meter afstand heeft een mandje brood.
Frère Alois, de prior, neemt zelf ook altijd uit zo'n mandje.
Samen met de kinderen die rondom hem zitten.

Dan komt frère Hervé vlak voor ons de communie uitreiken.
Toch hup daar op af en jawel een stukje vd grote ouwel.
Door hem gebroken, deel aan mij gegeven, gedoopt in wijn.
Dat voelt als een grote eer om zo te mogen communiceren.

Na afloop was er koffie en koek, aangenaam samen zijn.
Bij het weggaan zwaait frère Hervé naar ons...

Thuis voor de haard 'n verse Volkskrant die Hans heeft meegenomen.
En de Franse Dimanche die we met het brood bij de bakker haalden.
We lezen in de bijlage jaaroverzicht dat de Roemeense Luminata Solcan, de meurtrière, de moordenares van frère Roger in 2005 zelf in een psychiatrische inrichting in Dijon is doodgestoken, in maart 2011.

2011, een jaar van veel geweld....
Moge 2012 veel vrede geven...

waar je aan toe bent komt naar je toe

De storm raast voorbij.
Bladeren vallen eindelijk van de bomen.
De tuin ligt er mee bezaaid.
Echt herfst.

Daar ineens komt Gérard met de bladblazer.
Hij had wel iets gezegd, toch is het een verrassing.
Motormachien op de rug, blazer in de hand en vroemmm.
Mooie hoopjes blad, voeding voor de groententuinen.
Deze herfstklus merendeels geklaard.
Merci bien!

thuisgevoel

Close up van Esther Verhoef net gelezen, languit op de bank.
Marleen aan haar laatste bladzijden van Koorts...

Thuisgevoel, ondergedompeld in een spannend boek, eruit.
Zoals ons moeder zat te lezen als we uit school kwamen.
Zoals onze pa Maigretjes las in het weekend, avec sa pipe.

Lekker zo leven als in een caravan, vrije tijd, alles mag.
Op TV DWDD, Nieuwsuur, Pauw en Witteman, goeie films, sport...
Prachtige boeken in overvloed en in de winter extra leestijd!
Leven als Tjeempie, Liesje in Luilekkerland...
Geen beter leven dan een goei...

Het thuisgevoel betekent zoiets als weinig zorgen.
We zorgen wel wat we kunnen, we laten wat ons kan problematiseren.
De kachel geeft het vuur, we hebben in totaal zo'n 700.000 uur...

Hier hebben we voor de 2e winter achtereen Dominique.
Onze ange gardien, onze beschermengel als wij en route zijn.

Onze Franse hulp die de honneurs waarneemt als we weg zijn.
Ze is aan het verbouwen op een berg, te koud in de winter.
Wij helpen haar aan een warme plek en zij ons aan toezicht.
Dominique is de ange gardien, de beheerdersengel hier.

Ze heeft de gîte helemaal op zijn Frans ingericht.
Verlichte Kerstman, verlichte slingers, alles in lichtjes...

Dat geeft haar het thuisgevoel, vertrouwd, verlicht en warm...

Wij blijven alle dagen kaarsjes branden.
Dat de engelen ons allen genadig blijven...
in een vredig, warm, verlicht, vertrouwd thuisgevoel...

thuis

Thuis was de katten weer te zien miauwen.
Blij want ze kregen weer extra lekkers.
Thuis is de zaterdageditie vd Volkskrant helemaal uitlezen.
Lui op de bank en daarna Koorts van Saskia Noort erachteraan.
Om 23 uur begonnen tot 3 uur 's nachts, met Patrick Bruel...

Thuis was vooral Taizé.
Meezingen in de zondagsmis, nog stiller maandagmiddag.
Slechts 4 auto's staan geparkeerd, heel veel ruimte in de kerk.
"Slechts" 50 broeders en een honderdtal bezoekers.
Tja, er zijn een 50tal permanences, jongeren die langer blijven.

Dan is het heilig mooi stil in de kerk.
Alsof een hele groep engeltjes meezingt in stiltetrance.
In de meditatie valt de eerste hoest in het slotakkoord,
de bede van frère Alois de prior; vrede voor een betere wereld!

Buiten alle rust voor de Kerstpartij.
De ezel en de zwarte ramn en ooi staan op stal.
Het heeft iets wonderlijks, een grote Kerstgroep buiten...
Terwijl het zonnetje mooi door de wolken schijnt, met ja 12C...

weer thuis

5 weken onderweg, veel mensen bezocht en velen niet.
Heerlijke laatste week in Nederland met familie.
Met weemoedig gevoel huiswaarts, 749km van Milsbeek.
Met de nieuw geinstalleerde Tonton...

Thuis is Dominique blij ons weer te zien.
We gaan deze week het water herstellen in de gite.
Ze woont hier voor 2e winter en waakt over huis en poezen.
Maar er is een leidinkie geknapt ergens...

De kachel opgepookt, hele nacht brandend gehouden.
Buiten bloeien nog een 6tal fuchsiabloemen, 11 december!
10C, 3x beetje vorst geweest hier, nog steeds herfst!

Vanmorgen naar Taizé.
Verrast door een enorme Kerststal buiten.
Een ensemble van taferelen, de eerste is die van de ezel.

Binnengekomen in de eerste zang, hoge zuivere mannenstem.
4 priesters rond 't altaar, 60 frères en zo'n 300 gasten, rustig.
Practige voorganger met ondefineerbare taal, Byzantijns?
Hij spoort met de solozanger in het zwart naast de priesters.

De bede was om oog te hebben voor hen die lijden en de hopelozen.
Dat wij hen, net als Johannes de Doper, een lamp mogen voorhouden.
Daar vang ik de meditatie mee aan.
Rug recht, handen open naar boven op de knieën, ogen dicht.
Dat er voor ieder die lijdt hoop moge zijn op iets moois...
Dat er voor ieder geluk, plezier en avontuur is gegeven...
En vooral voor al die lieve mensen die ik weer niet bezocht heb.
Frank, Pieke, Veronika & Geurt, Harrie en Greetje, Anneke & Kabel,
Adrie en Wil, Annemie, tante Anny, Jubbe&Sjoukje, Polle, Ood...
FrankvH, Frits, Wil, Mai, Hans, Ger&Jack, Dick, Paul, Willem,
Erik, Frank&Anny, de broeders in Zundert, de Nieuwestegen,
en al die vrienden die vroegen om eens aan te komen...
Dat ieder zijn engel moge hebben en ervaren, als levenskracht...
Dat ieder in vrede moge zijn, tevreden en gelukkig...

Tja, zo mooi stil weer al die mensen in de Taizékerk.
Soms de onvermijdelijke hoesters en kuchers, maar toch...
de stilte vd grote geest, de espirito santo!
Velen weer even dichtbij in de grote geest...

Prachtige stem achter het altaar afgewisseld met solozang.
De consecratie is ingetogen voorbij, ineens het Our Father...

Na alles mee te hebben uitgezongen naar het Kerstensemble.

Daar antwoordt frère Hervé, medecelebrant, ons vriendelijk.
Het was een priester uit Libanon die voorging en de taal Arameens.
De taal van Jezus, en ja, de zanger hoorde bij de voorganger.

Thuis was het in Taizé, en thuis is het bij de kachel...
Thuis is het in gedachten bij Mark en Sara, Ko's feestje,
waar famille samenkomt, we branden kaarsjes en feesten mee!

Ko 2

8 december is Ko
zoon van Mark en Sara
2 jaar oud geworden

8 december, de eerste dag van zijn 3e levensjaar

8 december, gedenkdag van Maria geboorte,
in onze familie vooral van Ko's verjaardag!

foto door mama Sara gemaakt

decembergebed

De Taizétekst waar deze maand december mee begint:
"Moge in Gods dagen de rechtvaardige bloeien, de vrede wereld wijd zijn tot het einde der tijden. Hij zal bevrijden wie arm is en om hulp roept, wie zwak is en wie geen helper treft."

We proberen het gebed aan te passen aan Europa nu:
"Mogen in deze crisisdagen de economen meedenken met de armen en rechtvaardig verdelen onder hen die minder hebben, en laat hen, laat ons dan niet alleen naar Europa maar ook naar andere werelddelen omzien.
Laat er aandacht en aktie voor vrede zijn in de oorlogen in het Midden-Oosten, Afghanistan, Afrika en verder in de wereld.
Laten we daarbij niet vergeten om onze eigen buurt en huis vrij te houden van kwaad en onze eigen basis een bron, een voedingsbodem te laten zijn van rechtvaardigheid, vrede en welzijn."

Portugal, een rijk en arm land

Portugal, 2,5x Nederland, 10,5 miljoen inwoners.

Schitterend hier de Algarve.
Het binnenland bergachtig, dun bevolkt, schapen en geiten.
Langs de zee veel lagunes, bootjes op het droge bij eb.

Visserij nog een echte bedrijfstak.
Enorme hoeveelheden visserschuiten, van kleine tot hele grote.
Veel schelpenvissers langs zee, die hun vangsten overal aanbieden.

Visserij, ook met de gevaren vd zee.
Eergister waren er 6 vissers verdwenen op de Atlantische oceaan.
De lieflijke zee kan ook monsterlijk zijn....

De binnenlanden zijn vol met schapen, geiten en vruchten.
Rijk aan sinasappels, vijgen, amandelen, citroenen,langs de weg.
Zoals bij ons in Frankrijk de walnoten overal te vinden zijn.
Op de markt wordt dit al fraai aangeboden...

Het land is wel droog maar de grond oogt vet en rijk.
Vele groententuinen, mooie kolen, knollen, wortelen, pompoenen!
Ingenieuze bewatetringssystemen lopen door die tuinen.
De boer ploegt voort en zaait...

Op de markt nu al weer sla en plantjes te koop voor de tuin!
Temperaturen hier waarmee het hele jaar door te oogsten is.

Waarom heeft zulk een rijk land het dan zo zwaar?
Er is veel geinvesteerd in openbare voorzieningen.
Veel asfalt, zonnecollectoren, straatwerkers, sociale services.
De huizenprijzen zijn relatief heel hoog, er is veel leegstand.
Vele lege bungalowwijken voor toeristen die te weinig komen...
Alles moest meer en groter, maar of het nou beter is geworden?

onafhankelijkheidsdag

1 december 1640 is de onafhankelijkheidsdag in Portugal.
Begin vd strijd tegen de Spanjolen die hier overheersten.
Een nationale feestdag.

Daarom mochten we al woensdag om 17 uur het autootje ophalen.
De Fiat Panda bleek een Honda Jazz, met ecolampje zuinig rijden.

Langs de grensrivier naar Santa Maria en Spirito Santo.
Aansprekende namen voor een dagje er op uit.

Al rap iets vd rivier blijkt het landschap erg heuvelachtig.
Het deed denken aan Corsica, smalle wegen en diepe ravijnen.

Santa Maria bleek Santa Marta.
Onderweg veel jagers in schutskleding.
Een jager liep trots met een vette haas in zijn hand.

Espirito Santo had een hele mooie kerk maar verder stil.
De basischool was een dorpskroeg met drinkend manvolk.
Tja, het is een feestdag....

De wegen waren eerst prima geasfalteerd.
Tot het laatste stuk met enorme kuilen in de weg.
Daarom waren de onderkant en banden niet verzekerd...

Dan ineens bij een diepe afgrond komt Santa Maria tevoorschijn.
Het is zo rustig stil op de wegen, stoppen lukt makkelijk.
Vooral heerlijk bergaf, vh gas af en super eco rijden!

Vandaag staat Tavira op het program.
Gister na 7 uur koersen was het daar te laat en te donker voor.
Allez, en route!

Algarve

De Algarve, rijke streek aan vis.
Hier Monte Gordo, een oud vissersdorp tegen de Spaanse grens.
Vele vissersboten gaan dagelijks er op uit.
Met een tractor worden ze op het zand gesleept.
Netten ontward en een overvloed aan vis.

Er zijn schelpenzoekers, met lange laarzen in zee.
Deze schelpen worden verkocht voor de markthallen.
In de markthallen, groenten en heel veel soorten vis.

Het is geen vetpot, het leven in Portugal.
Volgens de resleidster die hier woont moet het volk inleveren.
Het minimumloon is zo'n € 485, de uitkering € 250.
En het wordt nog slechter, zoals in veel Europese landen.
Langer doorwerken, hogere premies en straks lagere uitkeringen.
Het volk mort, staakte een dag vorige week.

Toch de meeste Portugezen blijven vriendelijk en vrolijk.
Niet kapital ist, maar social ist...

Zjef Naaijkens en Loutje Bosch

De complimenten aan Zjef Naaijkens.
Hij heeft een boek geschreven, voor mij vooralsnog een droom.
Het heet "Zout bier in de Den Egelantier".
Kado op de laatste dag vh bezoek van Zjef en Loutje aan Saily.
En inderdaad, Dirk, ik las het in één ruk uit...

Het roept veel herinneringen op.
Odulphus waar we in 1968 een schoolparlement oprichtten.
De groenpaarse beleving van Pink Floyd in Ahoy in 1971.
Het bezoek bij de famille Naaijkens aan de rand van Parijs in 1971, toevallige ontmoeting aan de Seine; Erik et moi mochten overnachten in het schoolgebouwtje waar de familie Naaijkens de zomervakantie verbleef met zwembad en schildersklussen, die wij niet toen gezien hebben...
De spektakels vd Zomerfeesten en de enorme Bikse Fiste.
Het wonderlijke smullen van Rampenplan in Dodewaard.
De akties Stop de Neutronenbom in Doel en Mol.
De nacht tegen Van Agt in het Amsterdamse bos, een ingeslapen zootje ongeregeld dat tot leven gewekt werd door de Veulpoepers bij het krieken vd dag; ik zie ons nog gaan in rijen, 2 emmertje water halen...
De strijd rondom de Lieve Hemel, top openjongerenecentrum...
John Den Hertog achter het vuur vd barbecue...
Cafe Den Egelantier, Noorderligt, Leyparkfestivals...
Het daaansendaansendaansen met Houdoe en de Poepers...
Tot de morgen komt...

De bevlogen jaren van weleer.
En toch blijft het smeulen, het vuur vd rechtvaardigheid, de strijd tegen de ongelijkheid.
Ook nu, vooral nu, in deze tijd die nog steeds geen vrede kent, geen gelijkheid voor iedereen. Bots zong het ook. Het zijn de kapitalisten, die de wereld nu wederom lijken te breken met woekerrentes (140% aan Griekenland voor een 2jaarse lening!!). Het zijn de kapitalisten, de bankiers en de rijkaards die nu de schuldeisers zijn door te veel en te makkelijk te hebben geleend! En het volk mag boeten voor de fouten vd politici en de verkopers, de mooipraters van leningen en schuldenlasten. Waar blijven de kwijtscheldingen en de vereffeningen?? Tegenover al die schulden staan schuldeisers, die best in grote delen hun verlies kunnen nemen!
Wanneer gaat dat komen??

Dat gevoel van onrecht komt boven met Zjefs boek.
Hij blijft gelukkig vrolijk voort gaan met zijn vrouw Loutje Bosch.
Samen koken, zingen, musiceren, theater produceren én uitvoeren...

Het was buitengewoon gezellig hen te mogen ontvangen in Sailly.
Om middernacht kwam de bombardon en de fluit tevoorschijn.
De complimenten aan Zjef en Loutje samen voor hun samenspel.
Ter gelegenheid van Erik en Eefje, just married, verandafeest.
Niet de hele buurt was amused... 't was wel feest!

Zjef sprak daar op 23 augustus in diep gesprek rondom de vraag waar het allemaalom gaat in dit leven, de ware woorden:
"Het leven is zo simpel; het begint en het eindigt.
En wij zitten er tussen in."

Voor al uw theaterpartijtjes en musicale festiviteiten:
zie eens naar Zjef en Loutje.
www.raakveld.nl en www.louterprodukties.com

Wees kritisch, maar leer te luisteren.

Een boekje van Dom Miguel Ruiz passeert hier vaak de tafel en de gesprekken: De vier inzichten. Op 29 juli heb ik hierover geblogd.
1. Wees onberispelijk in je woorden
2. Vat niets persoonlijk op
3. Ga niet uit van veronderstellingen
4. Doe altijd je best
Zo luidt het Tolteekse recept om een gelukkig en vrij mens te zijn.

Nu zie ik in de Happinez dat er nog een 5e inzicht is:
Wees kritisch, maar leer te luisteren.

Het nieuwste boek van Dom Miguel Ruiz attendeert op de persoonlijke droom die mensen hebben. Door goed te luisteren toon je respect voor de droom die de ander heeft gecreëerd. Je hoeft het er niet mee eens te zijn. Wat je aanspreekt kun je gebruiken om je leven verder vorm te geven.
"Als je de verhalen van nadere mensen kunt begrijpen en zij begrijpen de jouwe, dan kunnen jullie samen de allermooiste dromen creëren."

Zonsondergang in Monte Gordo...
Dromen over dromen...

Aleph

Vorige zondag mis in de dorpskerk van Monte Gordo.
Prachtige zang en heel veel woorden in het Portugees.

Deze zondagmorgen in de tuin vh hotel kikkerconcert.
In een bassin als in Sailly, vol met riethalmen en stromend water.
De meeuwen bleven hoog krijsen en de zee klotste tegen het strand.
Tijd voor boeken met pauzes voor fietstocht en strandwandeling.

Windstilte voor de ziel van Joke Hermsen, dagboek voor 3 weken.
De pianoman van Bernlef voor deze middag, spreken is goud, jawel!
Yvonne Kroonenburg, alle mannen willen maar één ding: gelijk hebben!

Het 17e boek van Coelho gelezen, de Aleph, de "Qi".
De Braziliaan die schrijft in het Portugees, alom vertaald.
Zijn Aleph aangekondigd met "elk moment is een nieuw begin".
Een reis met de Trans Siberië Express, onderweg in verandering.
"Expermenteer. Ontdek. Geloof in dromen. Blijf vragen stellen..."

Twee zinnen sprongen er voor me uit.
"De ware wijsheid bestaat uit het respecteren van de eenvoudige dingen, want die kunnen ons daar brengen waar we vanuit onze behoefte heen moeten."
"Waar het om gaat is te weten waanneer je moet stoppen."

Steeds komt er een moment van genoeg geëxperimenteer.
Dan past bezinning, rust, hier en nu...

stap voor stap

goed, beter, best, allerbest, allerallerbest...
da's de sfeer van deze jaren... meer, meest, allermeest...

Waarom leef je in Frankrijk is me veel gevraagd.
Dan zeg ik pour l'espace et tranquillité, voor de rust en ruimte.
De sfeer van ont haasten en ont moeten, voor hier en nu leven.

In Nederland had ik welhaast altijd het gevoel te laat te zijn.
Als ik opstond moest ik al meer doen dan ik gedaan kon krijgen.
De hele dag een gevoel van gejaagdheid, voort, meer, beter....
Veel stressen, tegen burn-out aan voort, op het randje....
We jagen op, we worden opgejaagd of we laten ons opjagen, zoiets...

Telkens in Maastricht gearriverd zien we na 650 km het 1e stoplicht.
En vervolgens niet zelden één lange file naar het noorden...
Druk, vol op de weg, vaak snel, sneller, snelst...

Allez, dit speelde door mijn hoofd terwijl het hier zo kalm is.

Een luie rommelmarkt op de boulevard, de zaterdagmarkt.
Veel koper, aardewerk... scouts verkopen, buitenlanders kopen...
We vinden weer iets van onze gading, engeltjes om door te geven...

Tja, die engeltjes kunnen we goed gebruiken.
Want we leren met vallen en opstaan én veel struikelen.
Dat gebeurde me hier de eerste week, veelvuldig net niet vallen...
Dat gebeurde Marleen deze week over het enige opstakel op de weg.
Die dame gisteren bij het zwembad struikelde over dat ene steentje.
Het mag, kan ook langzamer, rustiger, bedachtzamer, stap voor stap.

meer en beter of minder en genoeg

De kranten vandaag staan vol van de economische malaise.
Algemene nationale staking in Portugal gisteren, veldslagen.
Hier zei de ober dat hij door moest, gebaar wijsvinger/duim.
Het kamermeisje zei: good boss here, en bleef lachend voortgaan.
De reisbegeleidster zei: het is wanhoop vd Portugezen.
Het volk aan de onderkant moet inleveren, boeten voor de overdaad.

Het moet al 40 jaar lang meer en beter, grotere omzet, meer winst.
Dat betekent meer mensen in de stress, allen de sterksten blijven.
De bankiers en bazen toucheren en floreren, de economie groeit!
En langzaam gaat de meer-en-meer motor haperen, de groei valt stil.
Over the hill blijkt het over de top te zijn en gaat de weg terug.
Naar een recessie, 3% terug in national produkt het komend jaar...

Dat doet zeer voor de minima, 20% leeft onder de € 500 per maand.
Toch zien we de Portugezen aktief blijven, vissers, handelaars...
Er wordt gewerkt aan straat en groen, voor toeristen en elkaar...

Het dondert en bliksemt in Europa rondom schulden en de euro...
Met elkaar op jacht naar meer liepen we vast in ons systeem...

Kunnen we accepteren, inzien, dat het beter kan zijn met minder?
Minder dingen én minder stress, meer samen en genoeg is genoeg?

Het zou een wonder zijn als er een nieuwe bankgeest gaat waaien...
Een bank voor het volk en de wereld, niet voor bankiers en rijkaards.
We kwamen er vandaag een tegen... qua naam....

anjo de guarda

Vasco da Gama in Monte Gordo.
Ontdekkingsreiziger gestrand in een vissersdorp van 4000 zielen.
Zon, fris koud zwembad, heerlijke buffetten, zee, gym, fietsen...

Een flinke schare bridgers strijkt hier jaarlijks neer.
Elke avond 3 lijnen van 7 tafels, 84 spelers, zo'n 4 weken lang hier.
Vandaag getennist met 3 senioren die hier voor het 10e jaar komen.
De kampioenen vd bridge gister waren 91 en 90. Ouderdom loont...

De wederkerende vraag bij zulk een time-out: waar gaat het om?
Inspirerend antwoord van Richard Bach in "Maria onder hypnose".
Het gaat over een vliegenier die een hulpeloze vrouw, wier man out is gegaan in de cockpit helpt landen en die zelf huilp krijgt van een geest in zijn eigen cockpit.
"Ik ben een volmaakte manifestatie van een volmaakt Leven, hier en nu.
Elke dag leer ik meer over mijn ware aard en de macht die mij over de wereld van uiterlijke verschijningsvormen is gegeven.
Ik ben diep dankbaar voor de leiding van mijn hoogste zelf tijdens mijn reis."

Dat beeld van hulp, van engelen, die je dragen, dat!
Je ziet het hier in Portugal veel op de huizen, anjo de guarda.

We hebben deze geesten nodig in deze onrechtvaardige wereld...
Please help and guide us!

tante Joke

Op reis, onderweg, tijd voor ont moeten....
Na de welkomstfile in Tegelen feest bij Maria en Ton.
Familiesamenkomst bij Pieke, één famille die er weer staat.
Herdenking van Omiekes verjaardag, 83, samen aan het graf.

Ko zien springen en zijn hoofd stoten tegen de tafel.
Er zijn echt beschermengelen, nodig om heelhuids te overleven.
Fee zien dansen en beetje horen musiceren, talent!
Gezellig avond met broer Frank het leven doornemen.
Tante Joke 87, al tijden is deze week voor haar en mijn moeder.
Ze blijft jong van geest, kookt elke dag, voordeel van Jaap nog thuis.
Tante Joke, de laatste van 14 thuis, allemaal rondom haar in foto's.

Feestelijk Annets, zus Marleen, 50e verjaardag vieren.
(Schoon)pa vd Glind zien buffelen met zoon en vriend in het huis van Sjoerd en Gerline in Oudwijk in Utrecht, een heuse bouwklus.
Zondag brunchen in de Buurten, afsluiting feestweek in Hollande.

Dan uitgevlogen via Anneke en Kabel achter de dijk in Ingen.
Naar Monte Gordo, de dikke berg in de Algarve om bij te tanken.
Kilo's boeken, stapel tijdschriften, alles versnellingen langzamer...

Dan gaat alles door behalve dit blog....
Afwezig op het wordwideweb, aanwezig in hierennu.
Heeft wat, niks moeten behalve dan ont moeten, leven bij de dag...
Lezen, fietsen, zwemmen, lezen, slapen, wandelen, smullen, fietsen, lezen, tennissen, slapen, lezen...

Allerzielen

Vroeg uit de veren voor mijn doen, 7 uur.
Mijn aanhanger staat bij de houtman in Sigy-le-Chatel.
In afwachting van 2 m3 hout voor Dominique voor de winter.
Die gaat vanuit de gîte waarnemen als we er niet zijn.

Gister evenwel viel het oog op de noorderlijke muur.
Wel 40 meter lang helemaal overdekt met klimop.
En als dan de vorst te hard toeslaat valt de muur om.
Zoals 8 jaren geleden gebeurde in de tuin, met Sint nog wel.
Is inmiddels een leuke rotstuin geworden met bloemekes.

De buitenmuur om is ernstiger, gevaarlijker en duurder.
Gister gezwind aan de slag om de muur vrij te maken vd klimop.
Monsieur Gonnaud vanmorgen niet begonnen met de aanhanger laden.
De aanhanger mee en de hele zooi vd straatkant erin.
Plus een dooie wilg omringd door klimop, stond op omvallen.
Aanhanger na stort afgeleverd voor 2 ton hout, bleek later...

Vanmiddag de geest en de laatste grote vlinderstruik gesnoeid.
De onderste dikke stukken flink gekort en de grond in gestoken.
Vorige week met de vlinder vd voorkant gedaan en alles slaat aan.
's Nachts en 's morgens nat, overdag zon, 22C op 2 november...
Vandaag een kleine 100 stokken in de grond, winterkweek vlinders!
Vlinderplantzoekers, meldt u in het voorjaar, ze staan klaar!

Het geeft een mooi gezicht die vlinders in het perk met de engel.
Net een begraafplaatsje met veel nieuw leven uit oude takken...
Zoals al die zielen die gegaan zijn hun sporen na laten...
Een mijmerdag, Allerzielen...

Toussaint, alle heilige zielen

De klokken blijven hier luiden om 9 uur.
In Sailly en het naburige Salornay-sur-Guye.
Het is 1 november Toussaint, een nationale feestdag.
Officieel is het Tous Saints, Aller Heiligen.
Het de dag is van het bezoeken vd overledenen.
Dominique, onze Franse hulp, zei het gister nog.
Wat echt moet vandaag is naar de begraafplaats.

Vroeger ging ik eens met mn vader naar de Korvelseweg.
Naar het graf van zijn ouders, op Allerzielen, 2 november.
Nog in de tijd dat 1 en 2 november vrije dagen waren.
Inmiddels is hijzelf, onze pa, bonpa, gecremeerd.
Leeft hij voort in mijn, onze gedachten, zielen.

Zondag komen we met de familie samen rondom Omieke.
Die zou nu 8 november 83 worden, dat herdenken we.
Reden om met de hele familie samen te komen.
In goede harmonie, blij elkaar allemaal weer te zien.
Ter gedachtenis aan onze overledenen...

Deze grafsteen ligt hier in Sailly, gevonden op de stortplaats.
Het betekent dat het verscheiden in de tijd, het sterven, slechts een wachten is voor ons op een ontmoeting in de eeuwigheid...

Laten we tot die tijd elkaar proberen te dienen op aarde.
Dat was de bede zondag in de mis van Taizé.
Laat ons leven als broer en zus voor God...

la belle Bourgogne

Hoe mooi Bourgogne kan zijn blijk uit foto's van Johannes.
Hij heeft met Barbara hier 10 dagen rondgetoerd, superprenten.
We hebben een selectie gemaakt vd ruim 300 prijsfoto's.
Er resteren er toch nog 108. Nu nog in een diaprogram...
Dat lukte alsmaar niet deze week vanwege technische onkunde...
Dat lukte nu met de hulp van Bart Buijze, topper, merci bien!

De reis begint in het hospice van Beaune.
Van Sailly naar Taizé naar Cluny, studenten, kerken, Pierreclos,
Roche de Solutré, Sailly, Paray-le-Monial, Cormatin, het chateau,
Tournus, Brançion, Autun, Bribacte in de Morvan, Bourg-en-Bresse,
Kloster brou, Saint Trivier, ferme-musée....
En dan zien we nog niet de prenten van Suin en Mont St Vincent...

Bekijk hier de foto's

Danke, sehr schon, Johannes!

Barbara had prachtige schilderijtjes van bloembkladen gemaakt.

Plus een ontroerend dankgedicht. Wunderschon Barbara, danke!

vriendschap

Mayke en Han vieren hier hun 40 jaar vriendschap.
Elkaar ontmoet net na de lagere school op de middelbare.
Door al die jaren heen dicht bij elkaar, vriendinnen gebleven.

Elke avond komt het thema vriendschap op tafel.
Vrienden zijn er om elkaar te steunen, zonder veroordelen.
Vrienden om elkaar te dragen, verdragen en verder te dragen.
Vriendschap is een genade, is een staat van engelachtigheid...

Vanmorgen de tekst vd engelenkalender vh weekend meegegeven.
"Wie vriendelijk is, gaat ervan uit dat de anderen allereerst vriend zijn en geen vijand, dat hij zelf het goede wil en de ander ook.
Hij wijdt zich aan anderen, hulpvaardig, onbevangen, open, onbevooroordeeld en welwillend."
Mogen we in de wereld staan en gaan, alstublieft?...

De vriendinnen gister naar Cluny, vanmiddag naar Taizé geweest.
Het is een bijbels landschap hier zei Han over het uitzicht.

Zie we zitten nog buiten in het zonnetje, la douce France...
Het is zaterdag 29 oktober, vannacht de klok een uur terug.
Wintertijd terwijl de herfst uitpakt met prachtige kleuren.
Het is feest, zeker als je goede vrienden hebt!

Dan zie ik al die blije vrienden en families die hier komen.
Zie mn broer, zussen, kinderen, kleinkids, neven en nichten...
Zie Harrie en Greetje, tante Joke, tante Anny, ooms en tantes...
Zie mijn oude schoolmaat Erik en wens dat het ieder goed gaat...

uitvaartviering

Donderdag 27 oktober 2011.
Europa veert op uit de recessie...
In Tilburg uitvaart en begrafenis van omie Eijkens-Mandos...

Van Sailly gaan we naar Taizé, middagviering.
Half zo druk als laatste keer op maandag, plaats alom.
Mijn krakende knieën onder het bankje, rug recht, ogen dicht.
Gedachten naar Tilburg waar een familie rond het graf staat.

Jésus le Christ, lumière intérieure, ne laisse pas mes ténèbres me parler, donne moi d'accueillir ton amour.
Ubi caritas et amor, ubi caritas Deus ibi est.
"Heeft God niet juist hen die naar wereldse maatstaven arm zijn, uitgekozen om rijk te zijn door het geloof en deel te krijgen aan het koninkrijk dat hij heeft beloofd aan hem die hem liefhebben."

Meditatietijd, gedachten van vrede voor allen in de kerk,
in Bourgogne, in Frankrijk, in Europa, in alle werelddelen,
vooral aan de familie Eijkens-Mandos rondom het graf in Tilburg.
Het is heel stil met de vele jongeren, het is mooi stil...

Que j'exulte et jubile en ton amour...
The kingdom of God is justice and peace and joy in the Holy Spirit. Come Lord and open in us the gates of your kingdom.
Meine Hoffnung und meine Freude, meine Stärke, mein Licht, Christus meine Zuversicht, auf dich vertrau ich und fürcht mich nicht...
Daarmee gaan we zingend de kerk uit...

Van de kerk naar de begraafplaats, waar frère Roger ligt,
ook op 90 jarige leeftijd ten hemel gevaren.

Het was een wonderlijk mooie viering, ganze tijd ogen toe,
alsof er een stem door me heen zong van een andere wereld.
Nog niet eerder hele viering geknield meegemaakt,
het voelt sereen, vrede op aarde, het is goed zo...

kruisteken

24 oktober 2011
De dag nadat omie Eijkens-Mandos ging hemelen,
Moeder van 7 en grootmoeder van Sara en Janneke en anderen.
Ze ging in vrede, nu opgebaard in het huis van Veronika en Geurt.
In Tilburg, zo'n 800 km van Sailly waar de zon mooi op kwam...

24 oktober 1950
Trouwdag van Frans van Gorp en Mieke Lengs, onze ouders.
Alweer 61 jaar geleden...

24 oktober 2011, stralende zon en harde wind.
Mooie dag om naar de viering in Taizé te gaan.
In resurrectiona tua, Christe, coeli et terra laetentur.
Mon âme se repose en paix sur Dieu seul, de lui vient mon salut!
Tekst uit Jesaja: "Van boven wordt een geest over ons uitgegoten.
Mijn volk zal leven in een oase van vrede."
Meditatietijd.
Knik met mn hoofd, maak kruistekens, goed tegen de nekhernia.
Ontspant de nekspieren en maakt de rug makkelijk rechter...
Vraag de zegen voor de familie in Tilburg en zie in dank terug.
De warme, hartelijke gastvrijheid van moeder Eijkens.
De humor en de vrolijke lach van vader Eijkens, mooi ouderpaar.
Meer dan 70 jaar samen, een grote familie door hen voortgekomen.
Vader en moeder, een team.
Dochters en zonen, maakt een gezin.
Broers en zussen, die het langst in het leven samen optrekken...
Knik weer met mijn hoofd in een kruisteken.
Een andere tekst komt tevoorschijn voor dat kruisteken.
Naast de mannelijke zegen ook de vrouwelijke!
"In de naam van de vader en de moeder,
in de naam van de zoon en de dochter,
in de naam van de broer en zus
en in de naam van de heilige geest amen."

de engel ontzet

De zon schijnt, gasten naar markt in Saint-Gengoux-le-National.
Ik ga wel shoppen in Cluny straks, nu blog over zaterdag.

Elly kan het niet aanzien dat de vijver vol is met groen wier.
Zo kunnen de vissen er niet doorheen komen.
Of ze het kan uitscheppen? Welzeker!

Dan geeft dat me de geest om de lieslaarzen aan te doen.
De rietplanten moeten na 7 jaren weer drastisch gedund worden.
De engel is tenauwernood nog te zien, de vijver is overwoekerd.

8 jaren geleden trof ik het bassin aan vol met riet.
Geen vis erin, nauwelijks water te zien, een bak riet met pluimen.
7 jaar terug met Jesse en Roland in de herfstavakntie alles gecleand.

Inmiddels is het levendig geworden in het overloopbassin,
bedoeld om het water van hoog te laten doorstromen naar lager:
vissen, kikkers, slang, salamanders, libelles, reiger...

Terwijl Elly het wier schept sleur ik de rietplaten eruit.
De engel komt langzaam tevoorschijn, een goede geest in beeld.

's Middags met Mees alles afgevoerd naar de déchetterie,
de gemeentelijke stort waar alle puin, hout en tuin gedumpt kan.
Sterke jonge man die me ontziet in het voor mij zware werk.
"Joep, je wordt oud, zegt ie", tja zo ist...

Geslaagde operatie, dit keer geen bloedzuigers, ook geen slang.
Elly zette in en samen lukte ineens wat al tijden moest...
Waar 2en goed samen werken wordt voor 3 gedaan!

tussen wijs en lief en dom

Er passeert ongelooflijk veel in één week.
Het jeukt aan alle kanten om er iets in blog mee te doen.
Edoch, juist de vele acties en passanten gaan dan voor de blog.
Eerst leven en beleven, dan als er tijd is doorgeven...

Waarom en waarvoor?
Vooral om te laten zien hoe ik door het leven vaar.
Aan mijn familie, vrienden en wie 't interessant vindt.

De reis naar wijs is fraai beschreven door een Indiase goeroe:
"Wijsheid leert me dat ik niets ben.
liefde zegt me dat ik alles ben.
En tussen die twee beweegt mijn leven."

Shri Nisargadatta Maharaj (1897-1981) is die goeroe.
Een student was teleurgesteld de goeroe te zien kettingroken.
Hij vroeg de meester hoe dat te rijmen was met zijn leer.
De goeroe antwoordde: "Ach, waarom zou ik dit aards omhulsel de kleine genoegens ontzeggen waarnaar het verlangt..."
Tja, zo kun je het opvatten, zeker als je 84 bent geworden.

Eergister heb ik paar sigarets gezellig buiten meegerookt.
Ben gister flink ziek geweest. O O wat dom kan een mens zijn...
Het blijft vallen en opstaan op de reis naar wijs...

16 oktober 2011

Daar zit ik vanmorgen om 10 uur in Taizé.
Helemaal achterin tegenover het altaar, rug tegen voorlaatste wand.
5 meter voor en 2 meter aan beide kanten naast me pas de anderen.
Een grote kring van ruimte om me heen, nog niet eerder meegemaakt.
Heel fijn na een volle, aktieve week, even bij mezelf in de kerk.

Ik denk aan mn geliefden, probeer goede wensen door te sturen.
Blijf in een snik steken bij mijn vader, onze pa, vandaag jarig.
Hij zou nu 85 zijn geworden maar 3 maanden voor zn 65e was 't op.
Hij blijft voortleven in ons, kinderen, kleinkids... en toch...

De bede na het evangelie en voor de stilte was in zijn geest.
"Inspireer de wereldleiders om de materiële goederen te delen rechtvaardig over de hele wereld, vooral voor hen die ze ontberen".
Alle zang lijkt strepen onder deze bede te zetten.
Miserere nobis, dona nobis pacem, alleluja, pater noster...

Het leven gaat voort in droefenis en blijdschap.
Thuis mag ik meezingen voor Annet, Marleens zus, vandaag 50!
Hiephiephoera, dat zij lang moge leven in de gloria.
Oui merci et au revoir à la fête de 11.11.2011...

Aquarel van Harrie Hermkens (88) hier naast me op de deur uit 1991,
getiteld lang zal ie leven... Harrie, mijn vaders beste vriend!

weemoed

Herfst, vrijdag start de regen en de bladeren vallen.
Zaterdag regent het walnoten, zo overvloedig als nooit.
Ze zeggen dat er dan een strenge winter aankomt...
Is er genoeg voorraad om gezond te overleven...

Het weekend waren hier Wil en May van Steensel.
Vrienden vd startperiode vd Zomerfeesten Bladel.
Frank, Frits, Ton, Ger, Jack, Marianne, Addi, Dick...
Mooie tijd, zelf podium, tenten, markt opbouwen.
Samen voedsel, drank, bar, schoonmaak verzorgen.
Wil en May gingen daarin voorop, dag en nacht!
Zie Sara en Janneke als pukken glazen halen, bier tappen.
Dave Berry, Mariska Veres, Raymond vh Groenewooud op 't podium.
5000 mensen op de markt, swingen met Loes en Door.
's Nachts met Theo in de directiekeet naar "Spanje";
de wagen schudde mee met 't lachende volk binnen!
Eén volle zomerweek feest in Bladel, 't was klasse!

Zo ruim 30 jaar later terugkijkend is er weemoed.
Alles gaat door, heet nu Totaaltheater.
Onze kinderen, hun leeftijdsgroep, zetten het voort.
Alles gaat door, tja ook zonder ons.
We zeggen dat onze ziel erin geïntegreerd is.
Blijven we toch mee doen!

Weemoed van samen aan de ploeg, samen de slag maken.
Wat was dat was, wat is dat is en nu ieder ons eigen wasgoed...
Wil en May gaan goed voort in hun Nekkermenneke in Bladel.
Wij hier Bourgondisch én spiritueel voor onze vrienden.
Ange Gardien om tot rust te komen en ruimte te voelen...
Ruimte om elkaar weer te zien, begroeten en ont moeten.
Ruimte om te voelen dat het leven goed is!

Kijk, een leuk bedankje van onze Duitse gasten in de gîte.
Voor de restanten vd Boeuf bourguignon in 't pannetje.
Daar doe je het voor, dat de mensen het naar de zin hebben!

Zo gaan we voort met goede moed, soms weemoed...

Bourgondisch en spiritueel

Bourgondisch, het gevoel van overvloed, rijk, weldadig leven.
Fijn gekruid voedsel, mooie volle wijnen, genieten, du plaisir!
Samen tafelen, lachen, boulen, sjoelen, dansen, bewegen, eruit.

Spiritueel, veni sancte spiritus, kom heilige Geest...
Dat was eerste lied in middagviering in Taizé vanmiddag.
Bezield, begeesterd zijn, enthousiast, door God gedreven..

Bourgondisch en spiritueel!
Dat is wat we hier op Ange Gardien willen aanreiken.
Genieten van het goede leven, comme Dieu en France.
Bezinnen op waar het echt om gaat, Het Goede voelen én doen!

Da's wel eens een dilemma die twee samen.
Zoveel feest dat de geest het welhaast begeeft...
Zoveel plezier dat het lijf zwaarder ipv lichter wordt.

Tijd, aktie voor rust, stilte, bezinning...
Taizé, tuinieren, wandelen, fietsen, zingen, muziek, koken...
Alzo kunnen we weer ondernemen met overgave, bewuste aandacht.

Als dat dan niet wil opnieuw de tuin in, zingen, fietsen, eruit.
Zo heb ik in vier dagen op weg naar 4 kilo lichter er 2 afgetrimd.
En blijf noten rapen, takken snoeien, zingen en stilzitten in Taizé.

Vive la belle vie!
Bourgondisch en spiritueel...
Proeven, smullen en danken, zegenen...

werelddierendag

Leid ons niet in verzoeking...
De weg loopt altijd anders dan je verwacht (Loesje)...

Heb ik net mn blog gemaakt gister, telefoon. Geert.
Of we komen boulen op chateau Burnand en daarna een hap.
Tja, we krijgen gasten tussen 17 en 18 uur, bij ons kan wel.
Dus Geert en Mieke gezellig op bezoek in Sailly. Boulen.

Dan het happen: soep, boeuf, vijgenappeltaart maison fait toe.
Voor mij snufje vlees en kaas, gister wel vandaag geen wijn.
Vanmiddag wortelsoep en wat klooien in de tuin.
Aldus niet alles of niets, wel matig, lekker...

4 oktober werelddierendag.
Eet minder of geen vlees was gister bij Pauw en Witteman, tja.
Minder en beter, anders kan lekkerder zijn, maar toch.
De koeien hier hebben het luxe, geen bio-industrie.
De buurman heeft voor 250 koeien 150 hectare land.
Dat geeft lekkere boeuf bourguignon...

De garnalen hebben we vanavond met de katten gedeeld...
Miauw miauw blij, lekker... dieren liegen niet...

met mate

Vanmorgen voor 8 uur wakker met twee motormaaiers in het bos.
Gistermorgen voor 8 uur al de eerste schoten, jagers.
Een nieuwe blauwe dag... In de Bourgogne...
Met Taizémuziek op, klokken, ubi caritas...
Dieu qui pardonne, God die vergeeft...

Maandag, dag na het weekend, vastendag.
Smullen, cuisineren, tafelen grossit wel, maakt dik.
Dan is maandag de uitgelezen dag om weer wat te dimmen.
In de vastentijd, in 40 dagen ruim 10 kilo lichter.
Geen vlees, geen kaas, geen alcohol, niet Bourgondisch.
Intussen door het goede leven weer op plus 4 kilo.
Afgelopen maandagen Bourgondisch voort, 't blijft zomer.
Vastenregiem vandaag opnieuw, met als topper de kiwi.
Las hoe judoka snel 4 kilo eraf trimde, bewegen én kiwi's.
Gezond snoepen uit de tuin vd vijgen, appels, druiven.
Consuminderen, met mate voort, leeft wel zo leuk...
Meer genieten van elk iets, meer kwaliteit dan kwantiteit.
Voelt wel beter, iets lichter en da's dan weer lekker!

Hop de tuin in, bewegen, de gîte op orde voor de gasten straks.
Lekker rustig voort doen in Bourgogne, da's ook Bourgondisch...

geloofsbelijdenis

2 oktober 2011, zomer in de herfst, een prachtige bewogen dag.
Wat is nu het belangrijkste om mee te nemen als herinnering?

Het vertrek in de wolken hier, de Mozesstralen bij Flagy...
De blauwe hemel boven Taizé, de fijne viering binnen...

De puces in Chardonnay, Prissé, Sologny en Dompierre...
De omweg en de uitweg terug naar Sailly via La Fay...
Het boulen tot de zon achter de heuvel ging...
Het nieuws dat 2 duikers verdronken zijn...
Dat Wall Street steeds betogers kent...
Niet kapitaal maar sociaal ist...

Wat vooral blijft hangen is de geloofsbelijdenis in Taizé.
De twaalf artikelen van het geloof volgens de Catechismus.
Dat wordt soms zo mooi tweestemmig net naast elkaar gezongen.
En na elk artikel 3 maal Amen door ons allen, 't hele kerkkoor.
Was vandaag niet tweestemmig, wel met mooie 3 Amen's.

Die geloofsbelijdenis heb ik altijd met dubbel gevoel gezongen.
Allermooist was om "Deum de deo, de deo vero" te mogen zingen.
Alleen de tekst voelde niet echt goed, teveel dogma's!

Marleen had de teksten vd zondagviering in Nijmegen vorige zondag.
Gemaakt door leden vd Effataparochie.
Die geloofsbelijdenis is meesterlijk.
Een alternatief voor de 12 artikelen.
Hoe mooi die ook gezongen worden...

Voci, ziehier.

"Wij geloven in Gods geest
die al wat mensen scheidt te boven gaat
en hen bezielt tot wat heilig is en goed,
opdat zij zingend en zwijgend,
biddend en handelend, God eren en dienen.

Wij geloven in God, de eeuwige,
die ondoorgronde liefde is, grond vh bestaan,
die ons de weg van vrede en gerechtigheid wijst.

Wij geloven dat wij zelf,
zwak en feilbaar als wij zijn,
geroepen worden om samen verbonden kerk te zijn,
in het teken vd hoop. Amen."

Op naar samen meer wereldkerk...